Dit wandobject is een visuele verkenning van gelaagdheid, verbinding en verdwalen binnen een urbane context. Het werk combineert het concept van een labyrint met de esthetiek van een plattegrond of stedelijke map. De abstracte vormen, gecombineerd met ruwe materialen zoals hout en roestig metaal, brengen een gevoel van zoektocht en oriëntatie. De sporen van een denkbeeldige route suggereren zowel verplaatsing als stilstand, waarbij de toeschouwer wordt uitgenodigd om te dwalen door een landschap van verbindingen en mogelijkheden.
De gelaagdheid van dit werk weerspiegelt de complexiteit van het moderne leven: stedelijke dynamiek en structuur tegenover persoonlijke verwarring en ontdekking. Het labyrint staat symbool voor de balans tussen verlies en richting, terwijl het gebruik van natuurlijke materialen een organische tegenhanger vormt voor de urbane inspiratie. Dit werk speelt met de perceptie van ruimte en tijd en nodigt uit tot reflectie over onze zoektocht naar verbinding in een steeds veranderende wereld.